कृष्णाने कर्णाला त्याची खरी ओळख महाभारत युद्धाच्या आधी का सांगितली. तो ते त्या आधी पण सांगू शकला असता. यामागे त्याची कर्णबाबत सहानुभूती होती का?


मी कर्णाला आजही अर्जुनापेक्षा उजवा मानतो. अर्जुनापेक्षा कर्णाचे सामर्थ्य अधिक होते. तो अधिक पराक्रमी होता. अधर्माची साथ दिली गेल्याने त्याचे कर्तुत्व कमी झाले असे नव्हते. शेवटी तो देखील एक कुंतीपुत्रच होता. त्याचे मन देखील पांडवांप्रमाणेच निर्मळ होते. अनेकवेळा त्याने दुर्योधनाच्या दुष्कृत्यांना विरोध केला पण मित्राला नेहमी त्याच्या चांगल्या वाईट कामात साथ देण्याच्या दिलेल्या वाचनामुळे त्याला त्या दुष्कृत्यांमध्ये सहभाग घेणे भाग पडले. समोर होणार्‍या घटना चुकीच्या असून सुद्धा डोळे झाकून मित्राला त्या चुका करू देणे आणि त्यात नाईलाजास्तव का होईना सहभाग घेणे हीच काय ती कर्णाची चूक असेल.

महापराक्रमी कर्णाकडचे कवच आणि कुंडल जरी युद्धाआधी त्याच्याकडून कपटाने काढून घेतले असले तरी त्याच्यातला पराक्रम, साहस, शौर्य कोणालाही काढून घेता आले नसते. कर्ण युद्धभूमीवर उतरला असता युद्धात त्याने पांडव सेनेची त्रेधा तिरपीट केली असती. अनेक प्रमुख सेनानी त्याला आधीच घाबरून होते. भगवान श्रीकृष्ण हे जाणून होते. मला वाटतं अगदी महाभारत युद्ध चालू होण्याच्या नेमकं आधी कर्णाला त्याच्या खर्या ओळखीबद्दल सांगण्याच्या मागे भगवान श्रीकृष्णांनी दोन गोष्टींचा विचार केला असावा…

  1. कर्ण महापराक्रमी होता. त्याच्याकडून पांडव सेनेला फार नुकसान झाले असते. ह्या शिवाय अर्जुनाचा वध करण्याची प्रतिज्ञा त्याने घेतली होती. भावाचा खून त्याच्या मोठ्या भावाकडून झाला असता. कर्ण हे महापाप करायला निघाला होता. त्याला जर पांडव त्याचे भाऊ आहेत हे कळले तर त्याला तो करायला चाललेल्या पापाची त्याला जाणीव होईल आणि तो ह्या युद्धातून तो माघार घेईल. व कदाचित पांडवांचा मोठा भाऊ ह्या नात्याने त्यांना ह्या युद्धात मदत करेल असा श्री कृष्णांनी विचार केला असावा.
  2. कर्ण आयुष्यभर सुतपुत्र म्हणुन हिणवला गेला. त्याला सुतपुत्र असल्याची लाज कधी वाटली नाही पण सुतपुत्र असल्याने त्याच्या कर्तुत्वावर शंका घेतल्या गेल्या. त्याच्या गुणांना फक्त क्षत्रिय नसल्यामुळे कमी लेखले गेले ह्याची सल त्याच्या मनात कायम होती. आयुष्याच्या शेवटी का होईना त्याला त्याची खरी ओळख कळावी. आयुष्य तर सुतपुत्र म्हणुन गेले पण आयुष्याचा शेवट तरी सुतपुत्र असा न होता ज्येष्ठ पांडव असा व्हावा आणि ह्या गोष्टीचे समाधान त्याला लाभावे अशी ईच्छा भगवान श्री कृष्णांची असावी.

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

राम जैन धर्म भगवान्

Image
  राम   जैन   धर्म   भगवान्  दशरथ इक्ष्वाकु वंश के राजा थे जिन्होंने अयोध्या पर शासन किया था। उनके चार राजकुमार थे, राम, लक्ष्मण, भरत और शत्रुघ्न। जनक ने विदेह पर शासन किया। उनकी बेटी सीता का विवाह राम से हुआ था। रावण द्वारा सीता का अपहरण किया गया था, जो उसे अपने राज्य लंका ले गया था। सीता की खोज के दौरान, राम और लक्ष्मण सुग्रीव और हनुमान से मिलते हैं। सुग्रीव, वानर कबीले के राजा को अपने भाई वली (जो बाद में जैन भिक्षु बन गए और मोक्ष प्राप्त किया) द्वारा किष्किन्धा के सिंहासन से हटा दिया गया। राम और लक्ष्मण ने सुग्रीव को उसका राज्य वापस दिलाने में मदद की। उन्होंने सुग्रीव की सेना के साथ लंका की ओर कूच किया। विभीषण, रावण के भाई ने उसे सीता को वापस करने के लिए मनाने की कोशिश की। हालांकि, रावण सहमत नहीं हुआ। विभीषण ने राम के साथ गठबंधन किया। राम और रावण की सेनाओं के बीच युद्ध हुआ था। लक्ष्मण अंत में रावण को मारते हैं (रामायण से विचलित होकर जहां नायक राम रावण को मारता है) और विभीषण लंका का राजा बन जाता है। राम और लक्ष्मण अयोध्या लौट आते हैं...
Read more

महर्षी कश्यप

Image
आंध्र प्रदेशातील कश्यप पुतळा कश्यप  हा वैदिक आणि हिंदू पौराणिक साहित्यात निर्देशिलेला एक सुविख्यात ऋषी होता. ब्रह्मदेवाच्या अष्टमानसपुत्रांपैकी एक असलेल्या  मरीचि ऋषींचा  तो पुत्र होता.  ( ऋषी मरीचि हे सप्तर्षिपैकी एक ऋषी मानले जातात आणि ब्रम्हदेवाचे मानस पुत्र आहेत. ऋषी कश्यप यांचे वडील आहेत.) दक्ष प्रजापतीच्या तेरा कन्यांशी याचा विवाह झाला होता  दक्ष प्रजापति क्यों नहीं चाहते थे कि सती का विवाह शिव से हो, पढ़िये 2 पौराणिक कथा अनिरुद्ध जोशी पुराणों के अनुसार दक्ष प्रजापति परमपिता ब्रह्मा के पुत्र थे, जो कश्मीर घाटी के हिमालय क्षेत्र में रहते थे। प्रजापति दक्ष की दो पत्नियां थीं- प्रसूति और वीरणी। प्रसूति से दक्ष की 24 कन्याएं थीं और वीरणी से 60 कन्याएं। इस तरह दक्ष की 84 पुत्रियां थीं। समस्त दैत्य, गंधर्व, अप्सराएं, पक्षी, पशु सब सृष्टि इन्हीं कन्याओं से उत्पन्न हुई। दक्ष की ये सभी कन्याएं, देवी, यक्षिणी, पिशाचिनी आदि कहलाईं। उक्त कन्याओं और इनकी पुत्रियों को ही किसी न किसी रूप में पूजा जाता है। सभी की अलग-अलग कहानियां हैं।   पहली कथा दक्ष प्रजापति ने अपनी...
Read more

चतुर्दश विद्या

वैदिक काळापसून गुरुशिष्य परंपरेमध्ये  चौदा विद्यांचे शिक्षण गुरुगृही मिळत असे. यात ४वेद, ६वेदांगे, पुराणे, धर्मशास्त्र, न्यायशास्त्र आणि मीमांसाशास्त्र यांचा समावेश होता.          अङानि वेदाश्चत्वारो मीमांसा न्यायविस्तरः।           धर्मशास्त्रं पुराणानि विद्याश्चैताश्चतुर्दश ।।     चार वेद - संपादन करा   १.ऋग्वेद  :   ऋक् म्हणजे देवतांची स्तुती वाचक मन्त्र होय. काही ऋचांचे मिळून सूक्ते होतात. यात एकूण १०२८ सूक्ते आहेत. शाकल,  बाष्कल, आश्वलायन, माण्डूकायन, शांखायन अशा ५ शाखा आहेत. २. यजुर्वेद : या वेदातील मन्त्रांना यजुस् म्हणतात. यजुर्मन्त्र यागानुक्रमानुसार एकत्र केलेले आहेत. यजुर्वेदाचे कृष्णयजुर्वेद व शुक्लयजुर्वेद हे दोन भेद आहेत. ३.सामवेद : सामवेदाद्वारे ऋचांचे छंदोबद्ध गायन केले जाते. जैमिनीय, कौथुम आणि राणायनीय या सामवेदाच्या शाखा आहेत. ४.अथर्ववेद : सर्वसामान्य मानवाच्या लौकीक स्थैर्यासाठी अथर्ववेदातील मन्त्रे आहेत. या वेदाच्या शौनक आणि पैप्पलाद ह्या दोन शाखा आहेत.   ...
Read more